"Bevrijdingspastoraat begeeft zich op schimmig terrein. Daar moet de kerk niet aan beginnen"
|
Niels op 4 2008 om 01: 0
@ Maaike en anderen: ook mijn hart is een modderige en schimmige bedoening. Gelukkig weet God daar wel raad mee. Schimmige terreinen worden namelijk niet gereinigd door dogma's, maar zijn het werkveld van de Heilige Geest. De strijd is niet een strijd met onszelf die we moeten winnen, maar de strijd om de overwinning van Christus steeds meer plaats te geven in ons leven. Zowel door heiliging als door bevrijding wordt zo Gods licht en genade zichtbaar!
Maaike op 3 2008 om 31: 1
De meesten van ons hebben helemaal geen bevrijdingspastoraat nodig: Er zijn ergere zaken dan demonen actief in ons leven, nl. wij mensen zelf. In onze onvolmaakte staat op weg naar volmaakte heiliging voeren we daarom een innerlijke strijd, in de eerste plaats met onszelf. Het is vreselijk moeilijk en bescheiden makend om dat te erkennen, maar het is eerlijker dan de schuld geven aan de demonen van buiten die in je zouden werken. Wij zijn al erg genoeg.
Hetty op 3 2008 om 25: 2
De kerk moet zich juist wèl met bevrijdingspastoraat bezighouden, omdat de nood zéér hoog is en er van de reguliere hulpverlening op dit gebied uiteraard geen hulp te verwachten is. Heel veel mensen raken occult besmet en waar anders dan in de veilige bedding van de gemeente kunnen deze mensen het beste opgevangen en bevrijd worden?!
HV op 3 2008 om 25: 2
Ik ben het hier niet mee eens omdat er meer tussen hemel en aarde is dan wij weten, denkelijk wel vermoeden en je zult maar last krijgen van kwade geesten bij wie kun je er dan beter mee terecht dan bij mensen die kennis hebben van de enige goede Geest die jou probleem aan Hem kunnen voorleggen. En mogelijk meewerken aan een oplossing.
Wanda op 3 2008 om 25: 1
Ik ben het er niet mee eens. Heb met grote vreugde laatste CV-Koers gelezen en vond het zeer uitgebalanceerd. Den k dat het goed is dat het in de kerken gaat leven, want er is daar ( overigens ook in de vrije groepen|) veel nood. Hoop dat er goed kennis van wordt genomen.
natasja op 3 2008 om 25: 0
Bevrijdingspastoraat is een belangrijk onderdeel van totale genezing. Door ziekte en pijn ontstaat vaak gebondenheid/afhankelijkheid. Alleen door volledige bevrijding, (dus ook geestelijke)kan men volledig genezen. En ik spreek uit ervaring. Pas nadat ik bevrijd was heeft genezing volledig kunnen doorzetten en ben dankbaar dat ik in een christelijke setting met mensne die kundig waren aan herstel mocht werken
blub op 3 2008 om 23: 2
Ja hoor, de bevrijdingsbediening is belangrijk onderdeel van de bediening van Christus waar de Gemeente deel aan heeft.
Maar God bevrijdt je alleen van je vijanden en het stellen van een goede diagnose is belangrijk. Het lijkt mij bijna tot gebondenheid leiden als iemand van het hebben van een demon wordt beticht wanneer hij er geen heeft. En soms, misschien wel meer dan soms, proberen wij ellende te verklaren door te stellen dat er een demon ingang heeft gevonden.
Nu zijn er meer demonen dan wij zien en is de kracht Gods vele malen groter dan wij vaak geloven, maar zodra je bezig gaat met het bevrijden van geesten beginnen diegenen vaak al gauw overal ineens een geest te zien. Het is net een beetje hetzelfde als met een bepaald type auto die je wilt hebben: je ziet 'm ineens overal rijden en hebt geen aandacht meer voor andere merken.
En de duivel wil graag alle aandacht.
Het graf is leeg, de steen is weggerold, Christus is naar buiten getreden! Hij is waarlijk opgestaan!
En wij met Hem.
kees neven op 3 2008 om 21: 1
Jezus had een bediening om de blijde boodschap (van hoop) te vertellen, waar genezing en bevrijding een deel van was, zoals staat in Jesaja 61.
Deze opdracht geeft hij ook aan o.a. Petrus, de rots waar Hij de kerk op heeft gebouwd. De drieslag in het evangelie (hoop, bevrijding en genezing) komt ook terug in de hulpverlening.
pijnlijke gebeurtenissen zijn een opening voor gebondenheid. Als er alleen aandacht is voor het gebroken hart en de gebondheid van de geest krijgt geen aandacht, blijft volledige genezing en herstel vaak uit.
Het lijkt mij dat pastoraat daarom niet zonder kan.
predikant op 3 2008 om 19: 1
voor de zoveelste keer wil de redactie van CVKoers dat christenen de grenzen verleggen. Moesten eerst de mannen ongetemd gaan worden,huwelijken geheeld,de Geestesgaven meer tot hun recht komen in de gemeente, nu moet het pastoraat eraan geloven. Het is suf- en saaiigheid alom, zo schijnt men te zeggen. De gereformeerde hulpverlening krijgt er van de hoofdredacteur gelijk van langs: we willen toch zeker allemaal leven in de vrijheid van Christus? Wanneer komt er in CVKoers weer wat meer ruimte om christen te zijn. Niet zoals de redactie het wel, maar in vrijheid...
Jurjen ten Brinke op 3 2008 om 12: 1
Een ieder die het met deze stelling eens is nodig ik van harte uit om langs te komen. Ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat mensen die daadwerkelijk met pastoraat binnen de kerk bezig zijn, deze stelling kunnen onderschrijven. Blij met de goede bezinning die ook CV-Koers biedt. Ik heb God zó wonderlijk aan het werk gezien in de levens van gemeenteleden waar sprake was van bevrijding! Je als kerk onttrekken aan dit gegeven betekent gewoon 'onder de maat leven' en niet gebruik maken van dat wat Christus door Zijn Geest in de gemeente aan vrijheid geven wil.
Dick van Vliet op 3 2008 om 10: 0
Ik heb voor de stelling gestemd. Ik ben het geheel eens met hetgeen prof. Van der Kooi en Arthur Hegger in hun bijdragen in het maartnr. naar voren brengen. Een christen blijft, ook na ontvangen genade, zijn leven lang strijden tegen de duivel en zijn eigen vlees. De beste remedie wordt geboden door de 'gewone' prediking, het gebed, het gemeenschapsleven in de gemeente en het gewone pastoraat. Wat niet wegneemt dat bijzondere gevallen een bijzondere en zorgvuldige wijze van pastoraat vereisen.
willem riezebos op 3 2008 om 08: 2
gisteravond een hele positieve discussie gehad naar alv het art. in cv koers,
in ons gezin is er zeer positief op gereageerd, doen dus.
als een lid lijdt leden er meer.
Gert Brouwer op 3 2008 om 08: 0
Bevrijdingspastoraat is geen schimmig gebeuren. Het is niets anders dan samen met de confident zoeken naar blokkades in het leven van de confident.
Welke blokkades? Blokkades die de confident ervan weerhouden te groeien in volwassenheid in Christus. Vrij worden is niet genoeg. We moeten volwassen worden, want alleen volwassenen in Christus kunnen discipelen worden.
Alles was volwassenheid in de weg staat zoals: leugens, angst, demonie verbreken we in de naam van de Here Jezus Christus.
Blokkades verbreken we of ruimen we op samen met de confident.
Gebondenheden kunnen ontstaan door:
-zonde in het leven van de confident;
-zonde die hem of haar door anderen is aangedaan;
-de gevolgen van de zonde uit het voorgeslacht.
Belangrijks is dat dit alles gebeurt met andacht voor de pijn die hierdoor is ontstaan.
Aan demonen wordt hierbij maar weinig aandacht besteed vanuit de gedachte: ruim de rotzooi op dan verdwijnen de vliegen vanzelf.
peTer op 3 2008 om 08: 0
bevrijdingspastoraat is inderdaad een schimmig terrein. uit eigen ervaring weet ik dat soms bevrijding nodig is van iets waardoor je gebonden bent, maar over het algemeen zijn de grootste bindende machten: hoogmoed, religie, onbekeerlijkheid, onvergevingsgezindheid, wrok, haat, valse vroomheid. Het grote gevaar van het bevrijdingspastoraat tot speciale vorm verheffen, is dat mensen onvolwassen blijven en niet leren wat bekering en vergeving werkelijk inhouden. mensen worden afhankelijk gemaakt van anderen, en worden verstrekt in hun idee dat de oorzaak van hun problemen buiten henzelf ligt (dat is toch al een van de grootste maatschappelijke ziektes...)
Wat we vooral moeten doen, volgens mij, is mensen wijzen op de genade van God en de noodzaak van levensheiliging. als je je daarop richt zal God, als dit echt nodig is, een eventuele demonische macht wel aanwijzen en kan deze alsnog in gebed verbroken worden. Meestal is dit echter niet nodig, want waar mensen het leven in heiligheid serieus nemen is geen plaats voor duisternis.
Jan van Beuzekom op 3 2008 om 07: 1
De bijbel is duidelijk over het feit dat mensen gedemoniseerd kunnen zijn en bevrijding nodig hebben. Gelukkig komt daar meer oog voor en durft de kerk haar plaats meer in te nemen. Het is de hoogste tijd daarvoor, want de satan is er nog steeds op uit om te stelen en te vernietigen. Gelukkig heeft Jezus de machten van de duisternis overwonnen en mogen de christenen in Zijn autoriteit gaan staan. De wereld wacht op het openbaar worden van de zonen Gods!
Ewout Klei op 3 2008 om 06: 1
Bevrijdingspastoraat gaat volgens mij helemaal nergens over. Het is alleen maar populair omdat het 'bovennatuurlijke' zo 'interessant' is. Ik moet er niets van hebben, maar tegenwoordig behoort mijn soort mensen tot een minderheid naar het schijnt. Overigens wens ik de voorstanders veel plezier met hun spirituele zoektocht. Ik ben namelijk niet het type dat bevrijdingspastoraat meteen als in strijd met Schrift en belijdenis veroordeelt. Dat zijn weer andere mensen. Maar val s.v.p. niet iedereen met deze zaken lastig.
Marja op 3 2008 om 06: 1
Als de kerk zich ermee bezig gaat houden, wordt bevrijdingspastoraat juist uit het schimmige terrein gehaald. Niets is meer frustrerend dan weten dat je een probleem hebt maar daar niet mee in je eigen kerk terecht kunnen. Je bent dan aangewezen op meer éénmalige acties zoals een bevrijdingsconferentie, en dat is m.i. minder persoonlijk dus gevoelsmatig minder "veilig en vertrouwd".
theonelis op 3 2008 om 06: 1
Zonder bevrijdingspastoraat had ik nu heel anders in het leven gestaan. Door de bevrijding die ik heb ontvangen is er op alle fronten veel ten goede verandert. Dat zie ik ook bij andere christenen. Ik ben zo blij dat deze hulp meer en meer gegeven wordt in de kerken!!
Theo de Lange op 3 2008 om 06: 1
Ik ben het helemaal eens met Peter Verboom. Bevrijdingspastoraat is één van de kerntaken van de kerk. Wel in samenwerking met een christelijke psychiater en of psycholoog. Helaas is voor veel voorgangers (predikanten en kerkenraadsleden) dit een onbekend terrein. Juist met Char's, Astro's en Jomanda's is het heel urgent.
Maaike op 3 2008 om 05: 2
Bevrijdingspastoraat doet me denken aan homeopathie; A men vindt altijd wel een ziekte B men weet ook altijd wel een middeltje ertegen.
Bevrijdingspastoraat maakt mensen afhankelijk van hulpverleners, net als bij homeopathie het geval is, want er kan altijd iets nieuws ontdekt worden; wanneer accepteert men dat het oude en het nieuwe leven blijvend strijden in jezelf tot de jongste dag?
Schaapjuh op 3 2008 om 05: 1
Waarom geeft Jezus zijn dicipelen de autoriteit en opdracht om demonen uit te drijven? Beste mensen ons volk word gevangen, gemarteld en afgeslacht door de boze. Komop laten we niet de andere kant op kijken voor het gemak. Laten we naast Jezus in de frontline gaan staan en onze verantwoordelijkheid nemen en satan vermorzelen onder onze voeten in de naam van Jezus Christus de Heer der heren.
Wouter Rijneveld op 3 2008 om 05: 1
Niet eens. De stelling is typerend voor bepaalde vormen van Westers christendom die vrij sterk door verlichtingsdenken, rationalisme en een mechanistisch wereldbeeld beinvloed zijn. Hiebert heeft dit 'the flaw of the excluded middle' genoemd: wij hebben wel plaats voor de hoge God en voor de mens. Maar alles ertussenin bijna niet: engelen, demonen, 'geestelijke boosheden in de lucht', etc. Geestelijke strijd wordt vaak uitsluitend als de individuele strijd tegen zonde opgevat. In het OT en NT staan juist veel verwijzingen naar geestelijke machten en overheden. In dit opzicht kan westers christendom veel leren van niet-Westerse christenen.
Peter Verboom op 3 2008 om 05: 1
Bevrijdingspastoraat en gebedspastoraat zouden eigenlijk gewoon eigendom van de kerk moeten zijn en moeten blijven, zolang er sprake is van de evidentie van demonie en binding. Teveel kerken en 'christenen' hebben zich koudwatervrees 'toegeëigend' op dit gebied, waar meer vrijmoedigheid hen niet zou misstaan. Vanzelfsprekend ingebed in een geestelijk evenwichtige relatie met Jezus.
