Tom Wright in debat

Tom Wright is niet bang om voor zijn overtuiging uit te komen, ook niet als anderen het radicaal met hem oneens zijn. Vele jaren heeft hij publieke debatten gevoerd met vrijzinnige theologen.

Door Gert-Jan Roest

In reactie op een groep wetenschappers (The Jesus Seminar) die het Evangelie van Thomas willen toevoegen aan de canon schreef Wright een scherp artikel met als titel: Vijf evangeliën maar geen Evangelie. Op een vriendelijker toon maar niet minder duidelijk heeft Wright veel debatten gevoerd met Marcus Borg, een meer vrijzinnig theoloog. Samen hebben zij een boek geschreven waarin zij beiden de ruimte hebben om hun eigen positie te verwoorden en kritisch in te gaan op de positie van de ander (The Meaning of Jesus: Two Visions).

Vanuit de orthodox-protestantse en evangelicale hoek is er veel waardering voor Wright. De laatste jaren zijn er echter ook enkele stevige debatten over zijn theologie:

Eschatologie

Een eerste debat gaat over Wrights visie op de toekomst. Wright wijst de overtuiging af dat redding vooral zou bestaan in het feit dat ‘mijn ziel naar de hemel gaat’. Het gaat er volgens hem uiteindelijk juist om dat de hemel op aarde komt en daarom zijn niet alleen evangelisatie maar ook het werken voor rechtvaardigheid en schoonheid voortekenen van het koninkrijk (zie vooral zijn laatste boek Surprised by Hope).

Geloof en politiek

Een tweede debat gaat over de politieke implicaties van het Evangelie. Veel (evangelische) christenen willen niets met politiek van doen hebben, maar de scheiding tussen religie en politiek is volgens Wright een vrucht van het Verlichtingsdualisme en niet van het bijbelse geloof. Hij heeft opgeroepen om de schulden van de armste landen kwijt te schelden (www.ntwrightpage.com/Wright_Debt.htm) en hij laat zich soms kritisch uit over de rol van Amerika in de internationale politiek. En dat valt weer slecht bij ‘christelijk rechts’ in de VS.

Rechtvaardiging

Wrights interpretatie van ‘rechtvaardiging door het geloof’ is een derde debat, waarbij hij pleit voor een grotere scheiding tussen wedergeboorte en rechtvaardiging. De wedergeboorte als vrucht van de Geest brengt het geloof voort. Door het geloof is de gelovige deel geworden van het nieuwe verbond. In de rechtvaardiging verklaart God dat dit zo is en dat de gelovige deel is van het historische volk van God. Dus de rechtvaardiging is niet het middel waardoor we christen worden, maar Gods uitspraak dat we het al zijn op grond van het geloof, gewerkt door zijn Geest. De rechtvaardiging geeft ons de zekerheid van ons behoud (www.ntwrightpage.com/Wright_Justification_Biblical_Basis.pdf). Onder meer John Piper verschilt hierin grondig van mening met Wright.

Verzoening

Een vierde debat is gecentreerd rond het verzoenende werk van Jezus door zijn dood aan het kruis. Dát Jezus plaatsvervangend stierf staat niet ter discussie. Dát zijn dood ons vrijzet van de straf en toorn van God ook niet. Maar Wright is van mening dat in de theologie van Paulus het thema van Christus als overwinnaar op de machten centraler is dan sommige orthodoxen beweren, en dat Paulus wel zegt dat God de macht van de zonde heeft veroordeeld in het vlees van de Zoon (Rom. 8:3), maar niet dat God de Zoon zelf heeft veroordeeld (zie: www.ntwrightpage.com/Wright_Auburn_Paul.htm, vooral punt 4). Ook hier blijkt dat Wright gedreven is om vrijzinnige karikaturen van de orthodoxe positie te ontkrachten.