Aanstaande vrijdag, 21 januari, doet de rechtbank in Amsterdam uitspraak in een wat ongewone zaak. Gedaagde is de kunstenares Tinkebell die in 2008 levende hamsters in plastic ballen rond liet rennen. 

Tinkebell wilde met dit kunstwerk een statement maken tegen de slechte behandeling van dieren, maar werd zelf op het matje geroepen voor dierenmishandeling. 
Kunst met levende dieren mag vreemd lijken, maar het is niet heel ongewoon. Ik schreef hier in 2007 al eens over in cv•koers. En een interessant overzicht van internationaal spraakmakende zaken met levende dieren als kunstobject kun je vinden in deze blog van kunstenaar David Yanez.
Yanez gaat in op de ethische kant van het kunstwerk en de ethische kant van de berichtgeving hierover. Vaak willen kunstwerken met levende dieren juist het lijden in de echte wereld aan de kaak stellen, maar wordt dat misverstaan. Zijn conclusie: ,,Een kunstwerk kan esthetische waarde hebben, ongeacht of het ethisch is of niet, maar de kunstenaar is aansprakelijk wanneer bewezen kan worden dat hij opzettelijk lijden veroorzaakte.'' Voor hem is het gebruik van levende dieren in een kunstwerk, mits ze goed behandeld worden, dus geen probleem.

Protestkunst
Toch blijft de vraag of je deze vorm van 'kunst' wel echt als kunst moet zien. Want eigenlijk is de kunstenaar hier toch gewoon een activist.
Ik verwacht dat door de financiële crisis en de huidige Nederlandse (en buitenlandse) bezuinigingen op kunst er minder van dit soort 'protestkunst' gemaakt zal worden en meer kunst die gewoon 'mooi' is. En dat is niet meteen iets om rouwig om te zijn. Wat dat betreft is het verslag van First Things-criticus Matthew J. Milliner over de ontwikkelingen in de belangrijke gallerie wijk in Chelsea (NY) na de beurscrisis een hoopvol teken.