Het is cadeautjestijd. Een gemiddeld reclameblok op televisie wordt overdag gevuld met speelgoed, maar 's avonds met commercials voor luxe producten als horloges en parfums. Niet zelden wordt de boodschap kracht bijgezet met het beeld van een prachtige vrouw in weinig verhullende kleding of een gespierde kerel die uit het water het strand op komt lopen.

Over het schoonheidsideaal, modellen en de manier waarop foto's bewerkt worden, is genoeg te zeggen. Nee, het is niet echt en ja, je wordt genept waar je bij staat. Maar is het zo erg allemaal? Mag je een foto bewerken en hoever mag je daar in gaan? Magazines over huizen en inrichten tonen de prachtigste foto's van mooie huizen met fraai gestylde interieurs. Met opzet. Het is de bedoeling te inspireren. Als je in zo'n blad een huiskamer tegenkomt die als twee druppels water lijkt op die van jezelf, inclusief de gebruikte koffiekopjes en het speelgoed van je kinderen, is dat misschien wel eens grappig vanwege de herkenbaarheid, maar daar is het blad niet op uit.

Maar dan gaat het over huizen en over meubels. Als we het over modellen hebben, gaat het over mensen. Over de modellen zelf, maar ook over de invloed van de gebruikte beelden op anderen. Meisjes en vrouwen voelen de druk van het schoonheidsideaal. Althans, mannen lijken er wat minder last van te hebben, maar die inschatting is geheel voor mijn rekening.

Not buying it
Op Twitter vind je onder de hashtag #notbuyingit een verzameling tweets van mensen die protesteren tegen de manier waarop modellen worden gebruikt voor reclame-doeleinden. ,,Voor mij werkt dat niet!'' is de boodschap. De Engelse uitdrukking kan ook betekenen 'Ik trap er niet in'.

De actie is bedoeld als een protest tegen het seksisme achter de vele reclame-uitingen. Wat vind jij? Erger jij je aan de manier waarop sommige producten worden aangeprezen of hoort dat er volgens jou gewoon bij?