Marianne Thieme verloor gisteren een belangrijke slag. De Eerste Kamer zag niets in haar voorstel tot een wettelijk verbod op rituele slacht. Positieve geluiden in het kamp van de tegenstanders van zo’n verbod. 

Thieme gaf toe dat het verbod wel degelijk een inperking van de godsdienstvrijheid betekent, maar dat die inperking niet opweegt tegen het dierenleed dat door het verbod op rituele slacht minder zou moeten worden. Waar Thieme in de Tweede Kamer nog een ruime meerderheid meekreeg, gaf de Eerste Kamer aan geen heil te zien in een verbod. Het plan van staatssecretaris Henk Bleker (Landbouw) kreeg wel bijval. Bleker kwam met een alternatief voor het verbod. Zo wil hij wil afspraken maken met de religieuze organisaties om het welzijn van de dieren die worden geslacht te verbeteren.

Niet teleurgesteld
Thieme is vastberaden en strijdbaarder dan ooit, terwijl ze tegelijk aangeeft dat ze niet teleurgesteld is, en dat terwijl ze er zoveel energie in heeft gestoken. Degenen die blij zijn met de beslissing van de Eerste Kamer, steken dat niet onder stoelen of banken. Het gaat om meer dan alleen dit specifieke wetsvoorstel. “De strijd ging over vrijheid, niet over respect,” twittert Lody van der Kamp. In een artikel op Theoblogie schetst hij de achtergronden van het wetsvoorstel en de discussie eromheen. “De secularisatie in de 21ste eeuw zal mogelijk de geschiedenis in gaan als de afsluiting van de Emancipatiegolf waarmee de Europese burger ooit afscheid nam van de middeleeuwen. En daardoor zal in een seculiere samenleving geen ruimte meer worden gerealiseerd voor religie in het publieke domein. Gekoppeld aan met motief van dierenwelzijn is die seculiere samenleving dan ook wel te porren voor een ritueel slachtverbod.”

Secularisatie
In een terugblik op het afgelopen jaar in het winternummer van cv•koers bespreekt historicus Jan-Dirk Snel het verbod op onverdoofd ritueel slachten ook in het kader van de secularisatie: “Secularisten beschouwen godsdienstvrijheid als een privilege. Mensen beweren dan dat ritueel slachten alleen toegestaan is voor gelovigen. Een feitelijke dwaling. Vooral atheïsten hebben de laatste jaren geprofiteerd van dit grondrecht. De naam godsdienstvrijheid kan misleidend zijn, het gaat namelijk over morele vrijheid in het algemeen.”