Rafiq – christen in Pakistan

In een afgelegen stad in Afghanistan sloot ik me aan bij een trainingskamp. Ik bleef negen maanden in dat kamp. Toen ik terugkeerde naar Pakistan, sloot ik me daar bij een ander trainingskamp aan. De dagen begonnen vroeg met allerlei lichamelijke oefeningen. Na het ontbijt volgden we sessies om meer te leren over islamitische leiders. Dat was een vorm van hersenspoeling. Daarna kregen we les in het maken van bommen en handgranaten en leerden we om te gaan met allerlei wapens. Ook leerden we hoe we mensen moesten martelen en vermoorden. Van beroep was ik arts en was ik gewend om levens te redden in plaats van mensen te doden.’’

 

,,Toen ik een keer bij de taliban in Afghanistan was, ontvoerden zij een Europeaan. Ik werd op een zeker moment opgebeld om hem medisch te onderzoeken; het bleek dat zijn bloeddruk veel te hoog was. Ik gaf aan dat we hem beter vrij konden laten omdat hij erg ziek was. Maar de leider van onze groep was het daar niet mee eens. ‘Deze man is een christen en evangeliseert in Afghanistan. Hij verspreidt christelijke lectuur onder Afghanen. Hij verdient geen genade. We zullen hem doden.’ Ik kreeg hier een heftige ruzie over met de anderen, maar ze vermoordden hem later toch. Dit werd een keerpunt in mijn leven. Ik ging me afvragen wat deze buitenlandse zendeling voor geloof had verkondigd en besloot om me meer te gaan verdiepen in het christelijk geloof.

Terug in Pakistan ging ik op zoek naar christenen. In 2003 kreeg ik christelijke lectuur in handen. In dat jaar bekeerde ik mij. Sinds die tijd heb ik altijd een Nieuw Testament in mijn binnenzak. Ik bezoek nog steeds de moskee, maar neem dan mijn bijbel mee. Als moslims mij daar vragen over stellen, heb ik een gelegenheid om het Evangelie te verkondigen.’’

 

,,Ik word vaak telefonisch bedreigd door de taliban en door islamitische leiders. Ze vertellen me: ‘Stop met het verspreiden van christelijke lectuur, anders zullen we je doden.’ De taliban heeft een vriend van mij gedood terwijl hij in mijn auto reed. Hij leek op mij. Ik weet dat terroristen veel wapens hebben en mij kunnen doden. Als ze dat doen, zal het Woord toch verder verspreid worden. Ik ben niet bang om te sterven. Soms kan ik niet slapen en dan ga ik in de Bijbel lezen. Mijn favoriete hoofdstuk is Matteüs 5.’’

 

,,Ik schaam me voor alles wat ik in het verleden heb gedaan. Ik weet niet wat mij er toen toe dreef om die dingen te doen, maar ik weet dat Gods Geest mij nu leidt. Ik lees elke dag twee uur in mijn bijbel en een halfuur in de Koran. Ik ben bezig met het opstellen van een studie waarmee ik hoogontwikkelde moslims aan het denken wil zetten over de Bijbel.

Mijn familie weet niets af van mijn nieuwe geloof. De familie van mijn vrouw hoort bij een radicale islamitische groep. Elke avond als ik in de Bijbel lees, vraagt ze mij wat ik aan het lezen ben. Stukje voor stukje deel ik Gods Woord met haar. De Bijbel kan elke persoon veranderen. Ik werd opgeleid om christenen te doden. God veranderde mij en ik heb nu een sterk geloof in Christus. Ik heb Jezus als mijn Redder aangenomen.’’

Dit artikel is verschenen in de bijlage CV•Thema - Leven met vervolging bij het novembernummer van CV•Koers.