‘Mijn werk is een soep van werelden’

,,Dat ik met lichaam en ziel, beide in leven en sterven, niet mijns, maar mijns getrouwen Zaligmakers Jezus Christus... eigen ben?’’ Ze zoekt het op in haar bijbeltje. “Ja, dat ik Hem eigen ben. Ik kan dat wel onderschrijven, hoewel ook ik een kind van deze tijd ben: ik heb veel vragen en ben met het ouder worden antwoorden kwijtgeraakt. Door de dingen die je tegenkomt: verlokkingen, teleurstellingen. Maar deze woorden vertolken wel een beetje hoe ik in het leven sta.

Ik zoek troost in hoopvolle dingen, maar die zijn er niet altijd. Het leven is vaak moeilijk. Daarom ben ik blij dat ik af en toe kan vluchten in een eigen fantasiewereld, waar alles goed is en alles klopt. De onderwerpen in mijn werk passen vaak niet bij elkaar. Oude psalmteksten in een muziekvideo op de website YouTube, de dominee op zondag en MTV op televisie: dat botst. In mijn hart of in mijn hoofd past het wel bij elkaar, maar in het echt minder. Het is mijn realiteit.’’

 

In haar tot atelier omgebouwde zolderkamer in Middelburg kiest Liesbeth Goudzwaard-Labeur, alias ‘Sela©’, zoals ze zich als kunstenaar presenteert, zorgvuldig haar woorden. Geen grote woorden. Met alomvattende theorieën komt ze niet. Ze biedt flarden, glimpen uit haar werelden. Dat woord valt vaak in het gesprek: werelden. De kunstenares worstelt en speelt er tegelijkertijd mee. Midden in het gesprek pakt ze een verhaaltje dat ze schreef voor de kinderclub van de kerk en begint het vol vuur voor te lezen. Jip en Janneke nemen hun hond Takkie mee de kerk in, die alle aandacht trekt. De dominee besluit het psalmgezang te onderbreken... en heet het beest vervolgens welkom. Voor de kinderen tovert ze de gesloten orthodoxe kerkgemeenschap om in een huis van gastvrijheid en gelijkheid. Net als veel van haar kunst is het geen provocatie, maar wel een statement, doordrenkt van verwachting.