Mediaspektakel leidt af van verminderde invloed G8
Het mediaspektakel rond de G8-top suggereerde dat deze acht landen enorme mondiale invloed zouden hebben. Maar de G8 zijn minder dan ooit het juiste gremium om de globalisering een sociaal en ecologisch gezicht te geven, meent Liesbeth Bakker.
Door Liesbeth Bakker
Met de vermindering van de feitelijke mondiale invloed van de G8-staten neemt de media-aandacht toe. Terugblikkend op de G8 in Heiligendam dringt deze conclusie zich op. Dit is niet in de laatste plaats te danken aan de G8-tegenstanders, de zogenaamde globaliseringscritici. Zonder hen zou de G8 slechts een fractie van de aandacht krijgen die ze nu krijgt. Door hun protest dragen de globaliseringstegenstanders juist bij aan de door hen niet gewenste legitimering van dit gremium. Door hun appèl aan de acht regeringsleiders om ‚het klimaat te redden’ en ‚de armoede in de wereld op te lossen’ voeden ze de illusie dat het heil van de wereld van hen afhangt. De regeringsleiders komt deze belangstelling zeer gelegen en ze gebruiken de G8-top als platform om zichzelf te profileren als profeten van de klimaatbescherming en redders van Afrika.
Dit artikel maakt deel uit van het dossier Sociale gerechtigheid
Dit artikel is verschenen in CV·Koers juni 2007
Naar boven | Reageer op dit artikel | Mail naar vriend(in) | Print dit artikel
G8: Niet de redders van Afrika en klimaat
Het mediaspektakel rond de G8-top suggereerde dat deze acht landen enorme mondiale invloed zouden hebben. Maar de G8 zijn minder dan ooit het juiste gremium om de globalisering een sociaal en ecologisch gezicht te geven, meent Liesbeth Bakker.
Door Liesbeth Bakker
Met de vermindering van de feitelijke mondiale invloed van de G8-staten neemt de media-aandacht toe. Terugblikkend op de G8 in Heiligendam dringt deze conclusie zich op. Dit is niet in de laatste plaats te danken aan de G8-tegenstanders, de zogenaamde globaliseringscritici. Zonder hen zou de G8 slechts een fractie van de aandacht krijgen die ze nu krijgt. Door hun protest dragen de globaliseringstegenstanders juist bij aan de door hen niet gewenste legitimering van dit gremium. Door hun appèl aan de acht regeringsleiders om ‚het klimaat te redden’ en ‚de armoede in de wereld op te lossen’ voeden ze de illusie dat het heil van de wereld van hen afhangt. De regeringsleiders komt deze belangstelling zeer gelegen en ze gebruiken de G8-top als platform om zichzelf te profileren als profeten van de klimaatbescherming en redders van Afrika.De media-aandacht staat echter lijnrecht tegenover de feitelijke macht en invloed van de G8-landen. De internationale machtsverhoudingen zijn door de sterke economische groei van landen in Azië en Zuid- en Midden-Amerika beslissend veranderd. Globale problemen zoals het broeikaseffect, terrorisme, handelsconflicten en armoede kunnen niet door een kleine groep van landen worden opgelost die slechts dertien procent van de wereldbevolking representeren en een steeds kleiner aandeel leveren aan de mondiale productie. De G8-landen zijn minder dan ooit het juiste gremium om de globalisering een sociaal en ecologisch gezicht te geven.
Ondermijning van de democratie
Steeds meer stemmen wijzen in dit verband op het gevaar van een ondermijning van de democratie. Boutros-Ghali, voormalig secretaris-generaal van de VN, zei recent: ,,In the process of globalization, problems which can only be solved effectively at the global level, are multiplying and requirements of political governance are extending beyond state borders accordingly. Increased decision-making at the global level therefore is inevitable.'' Hij eindigde zijn toespraak met de waarschuwing: ,,We need to promote the democratization of globalization, before globalization destroys the foundations of national and international democracy.''
Een door Tony Blair bepleite uitbreiding van de G8 met de vijf zogenaamde outreach nations China, India, Brazilië, Mexico en Zuid-Afrika (de O5) is daarop geen antwoord. De 'Members Only Club’ wordt daardoor noch representatiever, noch democratischer.
Overbodig is ook het regelmatig terugkerende idee om de G8 te vervangen door een nieuw gremium waarin de zuidelijke landen evenredig vertegenwoordigd zijn en de NGO’s mee kunnen praten. Zo’n vergadering bestaat namelijk al in de vorm van de ECOSOC, de economische en sociale raad van de Verenigde Naties. Voor een democratisering op wereldschaal is de uitbreiding van de beslissingsbevoegdheid van dit soort platformen cruciaal.
Naar een wereldparlement?
Een recent initiatief voor een democratisering van de VN is de ‚Campaign for the Establishment of a United Nations Parliamentary Assembly’. Deze campagne kreeg onlangs op de ‘Vision Summit’ in Berlijn - voorafgaande aan de top van de G8 - een Vision Award. De campagne wordt ondersteund door een mondiale alliantie van politici, kunstenaars en burgers uit 70 landen met prominente vertegenwoordgers als Günther Grass, Emma Thompson, de Duitse Milieuminister Sigmar Gabriel, Arthur C. Clarke, de erevoorzitter van de Club van Rome en vele anderen. Doel van de campagne is om zo veel mogelijk ondersteuning in parlementen, bij de bevolking en in de media te mobiliseren voor een parlement op wereldniveau.
Op deze eerste Vision Summit voor een ‘humane wereldeconomie’ waren, naast bovengenoemde campagneleiders ook gerenommeerde sprekers zoals de vredesnobelprijswinnaar Muhammad Yunus vertegenwoordigd. Tien Vision Awards werden tijdens dit congres uitgedeeld voor onder meer een ‘Global Marshall Plan’ om de armoede in de wereld te bestrijden; een Kyoto Plus-voorstel om het klimaatprobleem op een rechtvaardige manier op te lossen; en een 'Global Fair Trade Plan’ (zie: www.visionsummit.org). Stuk voor stuk doorwrochte plannen die jammer genoeg weinig aandacht kregen in de pers, omdat de daar gepresenteerde visies niet in een paar oneliners gevangen kunnen worden.
Democratisering
Voor een globalisering met een menselijk gezicht zouden de NGO’s en globaliseringscritici er goed aan doen dit soort initiatieven voor een democratisering van de wereldgemeenschap te ondersteunen en daarvoor aandacht te eisen bij nationale regeringen en parlementen. Veel media-aandacht krijgen ze daarmee waarschijnlijk niet. Maar het levert op de lange duur wellicht meer op dan de spelletjes met de politie voor de hekken van Heiligendam.
Liesbeth Bakker werkt voor International Sustainability Projects (ISP) in Wuppertal.
De Vision Summit - ,,voor een humanere wereldgemeenschap’’ - vond plaats op 4-5 juni 2007 in Berlijn, zie: www.visionsummit.org.
Dit artikel maakt deel uit van het dossier Sociale gerechtigheid
Naar boven | Reageer op dit artikel | Mail naar vriend(in) | Print dit artikel
