Nieuwe kerkvormen (3): De Oase
kaders:
• Oase/Nomaden: visie & kernwaarden
,,Een soort familiefeestje, maar dan christelijk-spiritueel-creatief’’, mailt Johan ter Beek me als ik vraag wat voor club de Oase nu eigenlijk is. Voor zover hij weet is het de eerste echte ‘emerging church’ in Nederland. Volop postmodern – op zoek naar echtheid, vernieuwing, gemeenschap. En volop bewogen – met zoekende buren, vrienden en familie.
Door Bas Popkema
Het kapelletje van de Nederlandse Protestantenbond staat in een oude woonwijk in hartje Soest, verscholen achter een hek en veel groen. Het is er nog rustig. In het bijgebouw zijn een paar mensen bezig om eten op tafel te zetten. Onopgemerkt binnenkomen is er niet bij, de hand wordt geschud: leuk dat je er bent, kijk alvast even rond.
Dit artikel maakt deel uit van het dossier Kerk en postchristendom
Dit artikel maakt deel uit van de serie Nieuwe kerkvormen
Dit artikel is verschenen in CV·Koers oktober 2007
Naar boven | Reageer op dit artikel | Mail naar vriend(in) | Print dit artikel
Experimenteren met de kerk
kaders:
• Oase/Nomaden: visie & kernwaarden
,,Een soort familiefeestje, maar dan christelijk-spiritueel-creatief’’, mailt Johan ter Beek me als ik vraag wat voor club de Oase nu eigenlijk is. Voor zover hij weet is het de eerste echte ‘emerging church’ in Nederland. Volop postmodern – op zoek naar echtheid, vernieuwing, gemeenschap. En volop bewogen – met zoekende buren, vrienden en familie.
Door Bas Popkema
Het kapelletje van de Nederlandse Protestantenbond staat in een oude woonwijk in hartje Soest, verscholen achter een hek en veel groen. Het is er nog rustig. In het bijgebouw zijn een paar mensen bezig om eten op tafel te zetten. Onopgemerkt binnenkomen is er niet bij, de hand wordt geschud: leuk dat je er bent, kijk alvast even rond.De kapel komt op adem, vanochtend is hier een bijeenkomst van de NPB geweest. Nu is het er bijna stil, op het getokkel van de gitarist na. De ruimte is bijna schemerig, sfeervol verlicht met kroonluchters. In de hoeken staan panelen met foto’s, kunst en teksten opgesteld, er liggen kussens op de grond: sta even stil, ga even zitten. Op een lange tafel liggen prittstiften, kwasten en stukken papier.
Langzaam druppelen de bezoekers binnen. Ik raak aan de praat met Erik en Robert, twee broers die meewerken aan de jongerenclub Access, die verbonden is aan de Oase. Er zijn weinig 18-plussers vandaag: de ene keer komen ze wel naar de maandelijkse samenkomst, de andere keer niet. Johan – die deze middag de leiding heeft – heet iedereen welkom. Wat gaan we vandaag doen? Eerst samen eten, daarna mag je in de hoekjes in de kapel rondkijken – een stiltehoekje, een dvd-hoekje, een bijbelhoekje en een knutselhoekje. Vervolgens is er een ,,klein vierinkje’’ over een groot thema: ‘Waar is God in het lijden?’ En daarna weer gezellig aan de koffie.
Lees het complete artikel (alleen voor abonnees)
Dit artikel maakt deel uit van het dossier Kerk en postchristendom
Dit artikel maakt deel uit van de serie Nieuwe kerkvormen
Naar boven | Reageer op dit artikel | Mail naar vriend(in) | Print dit artikel
