Een nieuwe weg met oude papieren

De torenspits van de Vondelkerk steekt net boven de gouden herfstkruinen uit. En daar, onder oude kruisgewelven, komen warempel jonge Amsterdammers samen om God te zoeken. Een stuk of zestig zijn het er. Ze zitten in een grote kring, bijna helemaal rond, twee rijen dik. ,,Respect’’, zegt Guido van Voornveld (28), die vandaag de samenkomst min of meer leidt, ,,ik heb er respect voor dat jullie vandaag gekomen zijn, met dit prachtige weer.’’

 

,,Hoe zag mijn culinaire week eruit?’’, begint Guido. En hij somt op wat hij van dag tot dag zoal gegeten heeft, van studentenprut op een Alpha-cursus tot een snelle hap onderweg. ,,Ik merk dat ik er eigenlijk weinig bewust mee bezig ben. Is dat erg?’’ Het blijkt deze week Wereldvoedseldag te zijn en daar zal deze samenkomst aan gewijd zijn: hoe bewust – lees: hoe ‘eerlijk’ en hoe ‘groen’ – consumeren wij?

De ene zondag is er een samenkomst met een toespraak, de zondag erna is er ruimte voor creatieve verwerking waaraan iedereen spontaan mag bijdragen. Nadat Guido is voorgegaan in een kort gebed – ,,om ons op God te richten’’ – vraagt hij of iemand een creatieve bijdrage heeft voorbereid naar aanleiding van ,,het verhaal van Gert-Jan Roest van vorige week’’ – een lied, een gedicht, een monoloog, whatever. Dat blijkt ditmaal niet het geval. Guido leest de belangrijkste bijbelgedeelten van de vorige week nog een keer voor, uit 1 Korintiërs 6 en 10, over de christelijke vrijheid en de navolging van Christus. Daarna zingen we: ‘Zoekt eerst het Koninkrijk’ en een gezang uit het Liedboek voor de kerken. De begeleiding bestaat uit een uitbundige, jazzy piano, bespeeld door Jurriaan Berger (31).

 

Karel Smouter (23) stapt naar voren en vraagt wie voor het eerst bij een samenkomst van Via Nova is. Er gaan zeker twintig handen omhoog. ,,Die indruk had ik al’’, zegt hij en legt voor de nieuwkomers nog even uit wat de bedoeling en opzet van de samenkomst is. Vorige week ging teamlid Clemens van Bruggen (24) terug in de tijd en interviewde een paar gemeenteleden van Korinte, vertelt Karel. ,,Paulus wijdde drie hoofdstukken aan het eten van heidens offervlees: vlees waarvan de herkomst besmet was. Hij ging in op echt heftige vragen.’’ Vorige week keken ze ook een stukje van een documentaire over voedselbedrijven die liegen over de herkomst van de voedselproducten: de productie bleek ten koste te gaan van de lokale bevolking en het milieu in ontwikkelingslanden. ,,Dan kun je, zoals de Korintiërs, daar je schouders over ophalen óf je er faliekant tegen keren. Maar Paulus laat zich niet verleiden tot een van die twee houdingen. Hij wijst een derde weg, die van de christelijke vrijheid én verantwoordelijkheid.’’ Karel geeft een snelle samenvatting van de toespraak van vorige week. En maakt dan plaats voor Wanda Schuurman (28), medewerkster van Time to Turn.

 

Wanda vraagt twee vrijwilligers voor een rondje ‘Kipspijkers’ – ,,goed gejat van Kopspijkers’’. Ze krijgen vragen voorgelegd over de productie van kippenvlees en mogen bij een goed antwoord een hengst op een spijker geven met een hamer die eruitziet als een kippenbout. Hoe weet je welke kleur ei een kip gaat leggen? Hoeveel soja is er op jaarbasis nodig voor kippenvoer? Wat was er eerder: de kip of het ei? Hilariteit. Iedereen doet luidruchtig mee.

Het blijkt een opstapje naar een serieuzer verhaal over de vleesindustrie, de verbouw van sojabonen, de kap van regenwoud en de uitbuiting van arbeiders, dat aansluit bij een lopende campagne van Time to Turn: ‘Maak geen gehakt van het oerwoud’.

Bij de zaaldiscussie die volgt – Wanda loopt met een microfoon door de kring – blijkt het onderwerp sterk te leven. De een is vegetariër geworden, de ander eet alleen biologisch vlees. Er worden praktische tips uitgewisseld. Maar ook ,,worstelen’’ sommigen ,,met cynisme’’. ,,Je denkt dat een hybride auto goed is, maar dan hoor ik weer dat de productie van zo’n auto veel schadelijker is. Wat móet je dan?’’

 

Dan is er een tijd van gebed. In het halfdonkere koor van de kerk staan vier kerkbanken in een vierkant, met twee knielbankjes in het midden. Dat is de gebedsplek waar je in stilte kunt bidden. Maar je kunt ook in de kring blijven zitten en samen in kleine groepen bidden. En achter in de kerk staan drie teamleden bij wie je terechtkunt voor persoonlijke voorbede.

Het wordt stil in de kerk – een zacht geroezemoes van de groepjes die zich in het midden hebben gevormd, een gedempt spreken over verantwoordelijkheid, sociale gerechtigheid, schuldbelijden en persoonlijke gebedspunten. En waar zojuist nog werd gekipspijkerd, daalt nu een heilige sfeer van devotie neer.

De gebedstijd wordt afgesloten met drie aanbiddingsliederen uit de Opwekkingsbundel, en dan is er nog de ‘Open Mike’: de open microfoon. Karel grijpt de kans om het boekje L is van levensstijl aan te raden. Annelies vraagt mensen die willen helpen bij het opzetten van open gebedsbijeenkomsten. Popko promoot een sportieve fietstocht. Jurriaan prijst kunst-eetcafé Dwaze Zaken aan. Hij pingelt de Ster-tune.

Als Guido de zegenbede heeft uitgesproken, blijft iedereen nog lang napraten rond de tafel met frisdrank en koekjes. ,,Ik ben heel lang niet meer in een kerk geweest en ben hier nu voor het eerst’’, zegt een meisje, ,,maar dit spreekt me enorm aan.’’