forum
"Een Paars kabinet is geen drama"
Mee eens
Niet mee eens
Geen mening
Stem
Vorige forums
Nieuwe kerkvormen (6): Hoop voor Noord

Een gezellige zoektocht


kaders:
Hoop voor Noord: visie & kernwaarden
Hoop voor Noord staat met beide voeten stevig in de samenleving. In ‘probleemwijk’ Amsterdam-Noord organiseert een team onder leiding van Jurjen ten Brinke een breed scala aan activiteiten om het welzijn van de wijk te vergroten. Maar het kennen van God is voor deze gemeente het belangrijkst.

Door Karel Smouter


Een gezellige zoektocht Bij veel mensen uit ‘de binnenstad’ heeft Amsterdam-Noord nogal met een imagoprobleem te kampen. Te volks, te plat, te vol met mensen die Amsterdammers uit ‘betere kringen’ liever niet in hun buurt zien. Natuurlijk, het Vliegenbos is een geliefd dagje uit voor Amsterdamse gezinnen. En de uitdijende culturele sector aan de oevers van het IJ zorgt ervoor dat steeds meer jonge creatieven de weg weten te vinden naar Amsterdams overzijde.
Maar pas in 2013 zal de Noord-zuidlijn dit gebied definitief ontsluiten en van Amsterdam aan beide kanten van het IJ helemaal één stad maken. Tegenwoordig zijn we voor ons vervoer naar Noord nog op de veerpont, de tunnel of de brug aangewezen.
De bus zit op deze zondagochtend vol met mensen met wortels in vrijwel alle continenten. In andere Amsterdamse wijken is één kleur of cultuur vaak nog overheersend, maar hier is diversiteit daadwerkelijk het sleutelwoord. Een aantal Afrikaanse mannen houdt hun bijbel klemvast in de hand. Zouden ze op weg zijn naar dezelfde dienst als ik?
 
Subculturen
De kerk zelf ziet er van buiten uit zoals zo veel protestantse kerken die na de oorlog in ons land verrezen. Een betonnen rechthoek met een pontificaal kruis op de gevel. Naast de deur een fietsenrek en voor het raam een slinger met een papieren welkomstboodschap. Binnen trekt een plaquette de aandacht, waarmee 400 jaar Luther wordt herdacht. De protestantse subcultuur straalt in alles van het gebouw af. Maar het grote blauwe doopbassin voor in de gemeente, de boekentafel in de hal en de provisorische ‘Prayerpoint’ op het orgel wekken de indruk dat een evangelische gemeente dit pand intussen tot het hare gemaakt heeft.
Schijn bedriegt, want een tweede blik in de ruimte laat zien waarin Hoop voor Noord zich onderscheidt van andere gemeentes. In de hal hangen vierkante panelen met bonte patronen, van Delfts blauw tot Arabische kalligrafie. En op de boekentafel ligt ditmaal niet de nieuwste Randy Alcorn, maar een serie introducties christelijk geloof in het Perzisch en het Arabisch.
Niet één kleur of cultuur overheerst de samenkomst en ook de verschillende kerkelijke subculturen worden in de dienst naast elkaar zichtbaar. Het kenmerkt de stijl van de gemeente – ‘Blijf alsjeblieft gewoon allemaal jezelf’, zegt voorganger Jurjen ten Brinke (29) direct bij aanvang.
 
Zo kan het gebeuren dat Jurjen de gemeente informeel aanspreekt als vrienden, maar op een enkel moment ineens over mannenbroeders rept. De muziekgroep speelt psalmen, gezangen én het moderne aanbiddingsrepertoire. Tijdens de dienst schakelen ze de hulp in van een dansende Iraniër die voor in de kerk uitbundig beweegt op de klanken van de muziek. De kinderen krijgen een instrument aangereikt en spelen tijdens de eerste liederen vrolijk mee. En een overenthousiaste evangelische dame die achter in de zaal een instemmende kreet slaakt, wordt door een vriendelijk ‘sssht’ gecorrigeerd.
 
Red Bull
Het is in zo’n diverse setting soms moeilijk zoeken naar voorbeelden die voor iedereen tot de verbeelding spreken. Ditmaal kwam de inspiratie uit onverwachte hoek. Toen Jurjen deze preek voorbereidde, vertelt hij aan het begin van zijn preek, werd hij verrast door een Red Bull-promotieteam, op een parkeerplaats langs de snelweg. Toen hij de folder zag die bij het blikje zat, wist hij waar hij de komende zondag over zou preken. ,,Dit is eigenlijk precies waar het vanmorgen over moet gaan. De advertentie belooft dat Red Bull ‘vleugels’ geeft aan wie het moe zijn om vermoeid te zijn. Nou, dat belooft God ook!’’
Hij verbindt de advertentie aan teksten in de Bijbel waarin over Gods vleugels gesproken wordt. ,,Maar het mooie van God is dat Hij niet alleen vleugels geeft, maar je ook opvangt op zijn adelaarsvleugels als je komt te vallen.’’
 
Hoop voor Noord is even multicultureel als de wijk waarin haar gebouw staat. Jurjen, in een krijtstreep pak met roze das vanwege de feestelijke doopdienst van deze zondag, zegt vooraf dat deze dienst ,,wel een stuk witter zal zijn dan normaal’’. Er worden vier volwassenen gedoopt. ,,Eén jongen is christelijk opgevoed en heeft God later weer teruggevonden. Een oudere Afghaanse man heeft een moslimachtergrond en leerde door dromen en een toevallige ontmoeting Jezus kennen. En het stel wordt gecomplementeerd door een Nederlandse moeder, Bregtje, die zich met haar dochter Joya (van gemengde komaf) wil laten dopen.’’
De dopelingen zorgen voor een volle zaal deze ochtend, door de vrienden en familie die ze meebrengen. En voor een volle dienst. Uit de getuigenissen van de dopelingen blijkt dat aan geen van hen de problemen van onze complexe moderne wereld zijn voorbijgegaan. Parsa vluchtte vanwege zijn politiek-religieuze activiteiten uit het Afghanistan van de taliban. Bregtje bleef ontredderd achter nadat ze een dochter, zusje van Joya, uit huis moest laten plaatsen. Martijn werd al jong geconfronteerd met diepe armoede in Brazilië en overleefde later een auto-ongeluk. Hij is zichtbaar ontroerd als hij het woord krijgt. ,,Mensen, ik weet niet wat ik moet zeggen, maar toen ik net even weg was en terugkwam in de zaal, dacht ik: man, man, man. Wat zijn mensen mooi! Ik wil op dit moment nergens anders zijn dan hier bij jullie!’’
De getuigenissen laten stuk voor stuk zien dat God midden in een wijk die door mensen als probleemwijk wordt getypeerd en gemeden, zijn werk in de harten van mensen verricht.
 
Kleurrijke schepping
Ruim tweeënhalf uur vol intensieve getuigenissen, een preek puttend uit drie bijbelteksten, intense aanbiddingsmuziek gespeeld door een muziekgroep die de gemeente actief bij de samenzang betrekt. Een kinderprogramma dat al ruim voor het laatste doopgetuigenis klaar is en op de gang een gecontroleerde chaos veroorzaakt. Het lijkt spotten met alle handboeken voor missionair gemeente-zijn die de laatste jaren in omloop geraakt zijn. Maar toch: juist deze ongedwongen no-nonsense benadering, vrij van theologische scherpslijperij en sociologische doelgroepanalyses, maakt Hoop voor Noord tot een authentiek en ongedwongen project.
Zoals op de website valt te lezen is de vormgeving van de activiteiten van Hoop voor Noord een zoektocht. Maar ‘een gezellige zoektocht’, staat er geruststellend bij. Het typeert de stijl van deze gemeente: experimenterend, maar vooral ook gezellig.
Als hoop, zoals een Amerikaanse auteur ooit opmerkte, gelijkstaat aan geloof dat zijn handen uitreikt naar het donker, dan laat deze gemeente op deze manier een geweldig hoopvol getuigenis zien. Gewoon, door ‘alsjeblieft allemaal jezelf te blijven’ geeft de gemeente haar leden en bezoekers zicht op Gods eindeloos kleurrijke schepping.



Dit artikel maakt deel uit van het dossier Kerk en postchristendom

Dit artikel maakt deel uit van de serie Nieuwe kerkvormen

Dit artikel is verschenen in CV·Koers januari 2008

Naar boven | Reageer op dit artikel | Mail naar vriend(in) | Print dit artikel



AdverterenNieuwsbriefAbonnee wordenContact
© cv·koers 2010

inloggen
e-mailadres:
wachtwoord:
cv•extra dossiers
40 jaar cv•koers
Kerk en postchristendom
In den beginne
De multiculturele samenleving