Alle reden tot zorg over seks in de media

In Nederland mag iedereen alles zeggen, maar je mag er niet echt iets van zeggen. Pim Fortuyn lijkt ons voorgoed de mond te hebben gesnoerd. Politiek incorrect-zijn lijkt nog nooit zo veelomvattend te zijn geweest. En over seks praten, is je op glad ijs begeven. Alle seksuele taboes lijken doorbroken, maar dat is voor een belangrijk deel schijn, want veel uitingen worden gestuurd door een angst voor preutsheid.

Over seks en kinderen verschijnt het ene artikel na het andere. De deskundigen die geraadpleegd worden, kunnen zich niet beroepen op onderzoek; ik ook niet. Dat is het gevolg van het feit dat wereldwijd niet of nauwelijks is onderzocht wat de invloed is van seks in de media op kinderen. Al dertig jaar doen we onderzoek naar de invloed van agressie in de media op kinderen en jeugdigen en het resultaat is inmiddels duidelijk: agressie in de media werkt over het algemeen agressiebevorderend.

 

Er is geen enkele aanleiding om te verwachten dat het effect bij seksualiteit anders is, maar we hebben het niet onderzocht. Ik pleit er al verschillende jaren bij collega’s voor om de invloed van seks in de media te onderzoeken. ‘Welnee, dat heeft helemaal geen invloed’, zeiden ze in het begin. Nu zeggen ze dat niet meer. De Rutgers Nisso Groep (het landelijke kenniscentrum op het gebied van seksualiteit, red.) zegt me ronduit: het is eigenlijk niet meer te onderzoeken, het effect is al overal.

Experimenteren doet de jeugd altijd, zegt socioloog Cas Wouters in De Volkskrant: ,,Er zijn twee soorten ouders: ouders die denken dat hun kinderen dat niet aankunnen en ouders die denken dat ze het wel aankunnen. De laatste groep heeft altijd gelijk gekregen.’’ Hij stelt dat de ouders uit de jaren zestig ook geen gelijk hebben gekregen met hun zorgen.

Ten eerste vraag ik me af waar hij dit op baseert en ten tweede denk ik dat de forse drugsproblematiek of de enorme toename aan (echt)scheidingen twee voorbeelden zijn die hem in het ongelijk lijken te stellen. De flitsscheiding gaat de somberste waarschuwing van de ouders van de jaren-zestigjongeren te boven.

Het bijzondere in de huidige tijd is overigens dat alle leeftijden en alle lagen van de bevolking geschokt lijken te zijn over de manier waarop kinderen en jongeren met seks omgaan, en niet alleen de ouders van de kinderen. Ik kan dit niet staven met experimenteel onderzoek, maar ik nodig de lezer van harte uit om deze mening te toetsen bij zichzelf en om hem of haar heen. Als we het niet van onderzoek kunnen hebben, dan voorlopig maar van ons gezonde verstand: hersens op ‘aan’!

 

En laten we ons niet in slaap sussen - wat we als autochtone Nederlanders graag doen - met het idee dat het in Rotterdam om Kaapverdiaanse jongeren gaat. Dat zou volslagen onterecht zijn, want het is niet een verschijnsel dat typisch is voor allochtonen, maar een wereldwijd verschijnsel.  Het is onderzoeksmatig bewezen dat uitgebreid seksueel gedrag op zeer jonge leeftijd en seksuele excessen merendeels het terrein van lager opgeleiden zijn. Dat zich daar allochtonen onder bevinden, komt doordat zij vaak in de lagere sociaal-economische lagen terechtkomen - ook dat is een wereldwijd gegeven.

In de keurige autochtone wijk waar ik woon, hoor je dat kinderen plotseling ‘hoofdvrijen’: Zesjarigen met hun hoofd in het kruis van een ander kind. Ze weten niet wat het is, maar ze proberen uit wat ze zien in de media. Met tien jaar ‘stapelen’ ze: op elkaar liggen en schuiven. Ook geen idee wat ze moeten doen, maar het is wel wat ze zien.

Kinderen hebben recht op een eigen ontwikkeling van seksualiteit. Ze moeten seksualiteit ontdekken, in hun eigen tempo. Ze moeten niet voorgeschoteld krijgen waar ze niets mee kunnen, want dan gaan ze niet ontdekken maar imiteren.

De invloed van seks in de media op kinderen, wilt u een mening - niet meer dan een ‘educated guess’ op basis van jaren ervaring in het werken met kinderen en jeugdigen? Alsof je een kind een klappertjespistool geeft met kogels!